اگر بخواهیم مواد دندانی را از نظر علمی و بر اساس جنس اصلی آنها دستهبندی کنیم، به چهار گروه کلی میرسیم . درک این دستهبندی به ما کمک میکند تا دلیل رفتارهای مختلف این مواد را بهتر بفهمیم.
۱. فلزات (Metals)
فلزات در دندانپزشکی کاربرد زیادی دارند. آمالگام یک آلیاژ (ترکیب فلزی) از جیوه، نقره، قلع و مس است . از آلیاژهای طلا و فلزات پایه مثل کروم-کبالت برای ساخت روکشها، پلها و قاب دندانهای مصنوعی استفاده میشود . ویژگیهای فلزات، استحکام و دوام بالای آنهاست.
۲. سرامیکها (Ceramics)
سرامیکهای دندانی عمدتاً از سیلیس (SiO₂) و اکسیدهای فلزی ساخته میشوند . پرسلین (چینی دندانپزشکی) معروفترین نوع آن است. سرامیکها به دلیل ظاهر زیبا و شباهت به رنگ دندان، برای روکشها، ونیرها و ترمیمهای جلویی بسیار محبوب هستند. با اینکه زیبا و مقاوم هستند، اما در برابر ضربه شکنندهاند .
۳. پلیمرها (Polymers)
پلیمرها زنجیرههای بلندی از مولکولهای کوچک به نام مونومر هستند. رزینهای آکریلیک که برای ساخت پایه دندانهای مصنوعی (دنچر) به کار میروند، یک نمونه بارز از پلیمرها هستند . کامپوزیتها نیز از ترکیب یک ماتریس پلیمری با ذرات پرکننده (فیلر) ساخته میشوند.
۴. کامپوزیتها (Composites)
همانطور که از اسمش پیداست، کامپوزیت از ترکیب دو یا چند ماده مختلف ساخته میشود تا خواص بهتری پیدا کند . کامپوزیت دندانی، ترکیبی هوشمندانه از ماتریس پلیمری (برای شکلپذیری و چسبندگی) و ذرات پرکننده سرامیکی (برای استحکام و مقاومت در برابر سایش) است . هدف از این ترکیب، به دست آوردن مادهای است که هم زیبا باشد (مثل سرامیک) و هم شکلپذیر و چسبنده (مثل پلیمر)
